Nie powiem już, że
kocham,
bo niebo by zadrżało,
nie powiem, że tęsknię,
bo by i słów za mało,
i ty nie powiesz tych słów, miły,
bo szczere i z serca one by nie były,
wiemy, że złością i żalem
by do nas wróciły,
tylko marzyć nam wolno
i żyć w tęsknocie
co czujemy... nie mówmy,
będzie po kłopocie,
nie porzucajmy jednak swych marzeń,
szczególnie tych niepokornych,
bo fatum splotu zdarzeń,
może zubożeć bez nich,
i nie będzie marzeń.
Luba
Webmaster
Jolanta Dominik